Αρχείο ετικέτας οικονομία

Οκτώ συμβουλές για οικονομία που… δεν ισχύουν


 

Στην προσπάθειά μας να κάνουμε οικονομία, συχνά κάνουμε λάθος επιλογές που τελικά μας οδηγούν στο να ξοδεύουμε περισσότερα χρήματα. Δείτε σε ποιές περιπτώσεις συμβαίνει αυτό και τι μπορούμε να κάνουμε για να το αποφύγουμε.

Οι καιροί είναι δύσκολοι για… νοικοκυριά και σίγουρα όλοι μας προσπαθούμε να βρούμε τρόπους να κάνουμε οικονομία και να μην ξοδεύουμε άσκοπα χρήματα. Μήπως όμως κάποιες από τις επιλογές μας φέρνουν τα αντίθετα αποτελέσματα;
Οι παρακάτω προτάσεις, αποτελούν κοινά λάθη και επιλογές όσον αφορά στην προσπάθεια εξοικονόμησης χρημάτων: Είναι εύκολο να πέσουμε στην παγίδα της… αποταμίευσης και τελικά να ξοδέψουμε περισσότερα μακροπρόθεσμα.
1. Αγοράζετε τροφές χύμα και πετάτε το μισό
Βλέπετε ένα σωρό μπανάνες που πωλούνται λιγότερο από το μισό της κανονικής τιμής και τις αγοράζετε. Στη συνέχεια, τις παρακολουθείτε να μαυρίζουν, επειδή αγοράσατε πολλές και τελικά τις πετάτε. Αν και το να αγοράζετε τροφές χύμα ή σε ποσότητες μπορεί να είναι συμφέρον, θα πρέπει να προσέχετε όσον αφορά σε προϊόντα που χαλάνε εύκολα.
2. Πιάνεστε… κορόιδο με τις προσφορές τύπου 1+1
Δύσκολα μπορούμε να αντισταθούμε στις πραγματικές προσφορές τύπου 1+1 (πλήρωσε ένα, κέρδισε ένα). Αλλά ακόμη και τότε θα πρέπει να αναρωτηθείτε αν θέλετε πραγματικά να αγοράσετε το δεύτερο προϊόν σε αυτή την τιμή, έτσι κι αλλιώς. Αν, για παράδειγμα αγοράζετε μαρμελάδα και σας δίνουν μία ακόμη δωρεάν, ίσως είναι καλή ευκαιρία όταν ξέρετε πως την καταναλώνετε και θα αγοράζατε και μετά από μερικές μέρες ξανά. Αν όμως ψάχνετε για ένα νέο ζευγάρι αθλητικά παπούτσια και σας δίνουν ένα δεύτερο στην ίδια τιμή, σκεφτείτε: υπάρχει περίπτωση να χρειάζεστε και τα δύο; Θα τα φοράτε και τα δύο; Επίσης, σας αρέσει το δεύτερο ζευγάρι;
3. Ένα ταμείο έκτακτης ανάγκης δε συμβάλλει στην επίτευξη ενός σχεδίου συνταξιοδότησης
Είναι απαραίτητο αυτές τις μέρες να έχουμε ένα ταμείο «έκτακτης ανάγκης» για οποιεσδήποτε «αναποδιές» μπορεί να προκύψουν. Οι ειδικοί λένε ότι χρειαζόμαστε έξι μήνες με ένα χρόνο για να εξασφαλίσουμε ένα καλό ποσό. Αλλά επίσης συμφωνούν στο ότι θα πρέπει να εξετάσουμε και το μετέπειτα οικονομικό μέλλον μας. Αν ξοδεύουμε αρκετά χρήματα για ένα ταμείο έκτακτης ανάγκης ή λογαριασμό ταμιευτηρίου, δε θα μπορούμε να κάνουμε κάποιο μακροπρόθεσμο σχέδιο αποταμίευσης για κάτι που ξέρουμε ότι έρχεται: το γήρας. Αν βάζαμε τα χρήματα σε έναν κλειστό λογαριασμό, σίγουρα οι τόκοι θα ήταν μεγαλύτεροι.
4. Παίρνετε πάντα το φθηνότερο προϊόν
Σίγουρα θα το έχετε ακούσει: συχνά, το να αγοράζουμε φθηνά σημαίνει ότι αγοράζουμε διπλά. Εάν αγοράσετε ένα σετ εργαλείων με 1 ευρώ σε ένα φθηνό κατάστημα ή πληρώσετε λίγα ευρώ για ένα ζευγάρι παπούτσια σε μια υπαίθρια αγορά, το πιθανότερο είναι να χρειαστεί να ξαναγοράσετε το προϊόν μετά από λίγο καιρό. Τα φτηνά, κακής ποιότητας προϊόντα, μπορεί να σας «γλιτώσουν» από μερικά έξοδα βραχυπρόθεσμα, αλλά σε σύνολο χρόνου σίγουρα είναι πιο ασύμφορα. Φυσικά υπάρχουν και περιπτώσεις που αυτό δεν ισχύει.
5. Προτιμάτε τις προσφορές με πιστωτική κάρτα, αλλά πληρώνετε το ελάχιστο
Προσοχή στις πιστωτικές κάρτες, καθώς όσο περισσότερα χρήματα χρωστάτε, τόσο μεγαλύτερο τόκο πληρώνετε. Όποτε δεν έχει νόημα να προτιμάτε τις προσφορές, αν μετά ξοδεύετε παραπάνω χρήματα για τους τόκους. Δυστυχώς, πολλοί άνθρωποι θεωρούν ότι είναι συμφέρον να πληρώνουν το μικρότερο ελάχιστο ποσό στις κάρτες.
6. Δεν πληρώνετε στις θέσεις ελεγχόμενης στάθμευσης γιατί «θα είμαι πίσω γρήγορα!»
Μπορεί όντως να κάνετε τις δουλειές σας γρήγορα, αλλά η τύχη δε θα είναι πάντα με το μέρος σας. Και στην περίπτωση που παρκάρετε κάπου που δεν επιτρέπεται και σας γράψουν ή εξαντληθεί ο δωρεάν χρόνο στάθμευσης, το ποσό που θα πληρώσετε θα είναι μεγαλύτερο απ’ ό,τι αν πληρώνατε από την αρχή.
7. Αποφεύγετε τις τακτικές επισκέψεις στον οδοντίατρο
Μπορεί να το κάνατε κι εσείς αυτό, τουλάχιστον όταν ήσασταν φοιτητές και τα χρήματά σας δεν σας έφταναν για όλα. Αν όμως παραλείπετε τους τακτικούς καθαρισμούς και ελέγχους για μερικά χρόνια, ίσως μετά χρειαστείτε πολύ πιο δαπανηρές θεραπείες. Είναι πολύ καλύτερο να πληρώνετε μια επίσκεψη στον οδοντίατρο κάθε χρόνο, παρά ένα σημαντικό ποσό για όσα παραλείψατε, αργότερα.
8. Αγοράζετε εκπτωτικά κουπόνια
Τελευταία, όλο και περισσότερες εταιρείες στo Ιnternet προσφέρουν εκπτωτικά κουπόνια για αγορές προϊόντων ή υπηρεσιών. Πρόκειται για μια καλή επιλογή αν είχαμε σκοπό να πληρώσουμε για κάτι από αυτά έτσι κι αλλιώς, αλλά πολλές φορές μας κάνουν να αγοράζουμε πράγματα που δε θα αγοράζαμε. Μην παρασύρεστε λοιπόν και κάνετε παραπάνω αγορές από αυτές που είχατε σκοπό να κάνετε.

Τα νησιά θα σώσουν την Ελλάδα


 

Διαβάστε γιατί σύμφωνα με Βρετανική εφημερίδα τα ελληνικά νησιά αποτελούν το πραγματικό πακέτο διάσωσης της χώρας μας. Προτροπή στους τουρίστες να την επισκεφθούν
Ένα οδοιπορικό στη Ρόδο, το οποίο εξάρει τις ομορφιές του τόπου και προσκαλεί τους τουρίστες να επισκεφθούν την Ελλάδα θα περίμενε να κανείς να είναι άλλη μία προσπάθεια του ελληνικού κράτους για προβολή της χώρας μας. Όμως η δωρεάν διαφήμιση προέρχεται από το εξωτερικό και την εφημερίδα The Sun.
Το άρθρο της Βρετανικής εφημερίδας με τίτλο »Ελληνικό πακέτο διάσωσης. Παρά την κρίση, τα νησιά προσφέρουν αέρα αναζωογόνησης» προτρέπει όλους να βρεθούν αυτό το καλοκαίρι στη χώρα μας.
Να απολαύσουν τον ήλιο, τη θάλασσα, το κρασί, να γευτούν την παραδοσιακή κουζίνα και να επωφεληθούν από την παραδειγματική φιλοξενία των ντόπιων κατοίκων.
Το ρεπορτάζ κάνει λόγο για πολυτελείς διακοπές στο νησί της Ρόδου και συγκεκριμένα σε συγκεκριμένα στη Λίνδο σε ξενοδοχείο με πολλές ανέσεις και παραλίες που θα ενθουσιάσουν και τους πιο απαιτητικούς ταξιδιώτες.
«Η Λίνδος είναι ένα κλασικό παραθαλάσσιο θέρετρο γεμάτο με πολιτισμό και τα ερείπια του αρχαίου κόσμου» αναφέρει χαρακτηριστικά το δημοσίευμα.
Το άρθρο υπογραμμίζει για ακόμη μία φορά πως η βαριά βιομηχανία της χώρας δεν είναι άλλη από τον τουρισμό και σε αυτόν θα πρέπει να στοχεύουμε.
Τα νησιά, ο ήλιος, η θάλασσα, η αρχιτεκτονική και ο πολιτισμός αποτελούν τα συγκριτικά πλεονεκτήματα του τόπου και συνιστούν την καλύτερη διαφήμιση, ιδιαίτερα σε μία περίοδο βαθιάς οικονομικής ύφεσης.
Η εφημερίδα κλείνει τονίζοντας πως η χώρα μας παρά τις δυσκολίες των τελευταίων ετών είναι τόσο ένδοξη και πλούσια σε ιστορία που αξίζει μία επίσκεψη!

Αμυνθείτε….. Παρακαλώ! Του καθηγητή Γιώργου Πιπερόπουλου.


Η καθημερινή πραγματικότητα της ζωής μας μέσα στα πολύβουα, πολυπρόσωπα και συνάμα απρόσωπα αστικοβιομηχανικά μας κέντρα και μαζί οι αμέτρητες χαρές, πίκρες, συγκρούσεις, απογοητεύσεις και πιέσεις ψυχοσυναισθηματικής και κοινωνικοοικονομικής φύσεως ασκούν πάνω μας συνεχές και ανελέητο στρες. Και, όμως, παρά το έντονο στρες που δεχόμαστε, οι περισσότεροι φαίνεται ότι « …τα φέρνουμε βόλτα» επώδυνα μεν αλλά αποτελεσματικά και συνεχίζουμε τη ζωή μας ανταποκρινόμενοι στις υποκειμενικές και αντικειμενικές υπαρξιακές και κοινωνικές απαιτήσεις.

Στο ψυχολογικό μας οπλοστάσιο συγκαταλέγονται οι αποκαλούμενοι μηχανισμοί άμυνας του ΕΓΩ που λειτουργούν σε υποσυνείδητο επίπεδο και στοχεύουν στη διατήρηση της ισορροπίας και ακεραιότητας του συστήματος προσωπικότητάς μας. Στο μέτρο που οι διάφοροι μηχανισμοί άμυνας λειτουργούν αποτελεσματικά το άτομο διαπιστώνει υποκειμενικά, και οι τρίτοι επιβεβαιώνουν αντικειμενικά, ότι βρίσκεται σε κατάσταση ψυχοσυναισθηματικής ισορροπίας αποκλείοντας νευρωσικά ή ακόμη και πιό σοβαρά ψυχολογικά επεισόδια.

Ας ρίξουμε μια σύντομη ματιά σε μερικούς μηχανισμούς άμυνας του ΕΓΩ.

H «απώθηση» ή «καταπίεση» είναι ο πρώτος αμυντικός μηχανισμός που επιστρατεύουμε για την προστασία μας από ανεπιθύμητες σκέψεις, επιθυμίες και συγκρούσεις που υπάρχουν στο υποσυνείδητό μας και δεν τα συνειδητοποιούμε καθώς κάτι τέτοιο θα μας απειλούσε με ψυχική διαταραχή. Ψυχοδυναμικά, ξεκινόντας από τον πατέρα της ψυχανάλυσης Δρα Σίγκμουντ Φρόϋδ, ο μηχανισμός της απώθησης θεωρείται ότι λειτουργεί και υπάρχει σε κάθε περίπτωση ψυχικής διαταραχής. Η θεώρηση του μηχανισμού απαιτεί να δούμε το καταπιεσμένο, το απωθημένο, ψυχοσυναισθηματικό υλικό ως υπάρχον δυναμικά στο υποσυνείδητό μας από το οποίο προσπαθεί να ξεφύγει και συχνά το πετυχαίνει ακολουθόντας ένα άλλο δρόμο έκφρασης από τον αρχικό που οδήγησε στην καταπίεσή του, στην απώθησή του στο υποσυνείδητο.

Σε μία περιγραφική αναλογία θα μπορούσαμε να πούμε ότι ο μηχανισμός άμυνας της «απώθησης» λειτουργεί όπως ο μηχανισμός άμυνας απέναντι σε μιά ανοιχτή φωτιά. Αποφεύγουμε δηλαδή να ακουμπήσουμε μιά καυτή επιφάνεια γιατί γνωρίζουμε ότι θα μας προξενήσει πόνο και πληγές.Με την ίδια λόγική αποφεύγουμε μιά συγκεκριμένη ψυχοσυναισθηματική κατάσταση απωθώντας την στο υποσυνείδητό μας.

Υπάρχει στην ψυχοδυναμική θεωρία η άποψη ότι ο μηχανισμός της απώθησης είναι ένας από τους λιγότερο ολοκληρωμένους μηχανισμούς προσαρμογής στην πραγματικότητα και διατήρησης της ψυχικής μας ισορροπίας. Αυτό συμπεραίνεται από το γεγονός ότι ο μηχανισμός δεν επιλύει ένα συγκεκριμένο πρόβλημα αλλά βοηθά να κρατηθεί «καταπιεσμένο» κάποιο ανεπιθύμητο υλικό το οποίο όμως θα συνεχίσει, όπως είπαμε παραπάνω, να επιδιώκει έκφραση έστω και με άλλη μορφή. Συχνά μάλιστα βλέπουμε άτομα τα οποία εξ αιτίας της απώθησης κάποιου υλικού βρίσκονται σε χειρότερη ψυχική κατάσταση καθώς διογκώνεται το απωθημένο υλικό.

Υπάρχουν ενδιαφέρουσες παραλλαγές της συχνότητας στη χρήση του μηχανισμού απώθησης από άτομο σε άτομο και από ερευνητικές προσπάθειες συμπεραίνουμε ότι οι διαφορές ξεκινούν από την παιδική ηλικία στην οποία το άτομο μαθαίνει να συμβιβάζεται απωθώντας στο υποσυνείδητό του ανεπιθύμητες καταστάσεις και συναισθήματα.

Η «μετατόπιση» μεταθέτει την πραγματική υποσυνείδητη σύγκρουσή μας, την πηγή του άγχους μας, σε κάποια άλλη αιτία την οποία μπορεί πιό εύκολα να δεχθεί το ΕΓΩ μας.

Η «παλινδρόμηση» ή και επιστροφή μας πάει πίσω σε προγενέστερες «ευτυχισμένες» και ανέμελες ίσως εποχές της εξελικτικής μας πορείας. Με ελάχιστη προσπάθεια μπορούμε θυμηθούμε εύκολα πόσες φορές όταν η τρέχουσα πραγματικότητα μας πίκρανε επιλέξαμε να επιστρέψουμε σε κάποια συμπεριφορά, συνήθειες και χούγια του παρελθόντος ικανοποιόντας μέσα από μιά παλινδρόμηση τις ψυχοσυναισθηματικές μας ανάγκες.

Η «προβολή» είναι ο μηχανισμός που βοηθά να αρνηθούμε την υποκειμενική πηγή του άγχους ή του στρες της ζωής μας και μεταθέτουμε τα προβλήματά μας σε εξωγενείς αιτίες, πρόσωπα ή καταστάσεις. Οσα δηλαδή συμβαίνουν μέσα στον δικό μας ψυχοσυναισθηματικό κόσμο εμείς τα «προβάλλουμε» προς τα έξω και δικαιολογούμεθα ότι από εκεί προέρχεται ο προβληματισμός μας.

Η «άρνηση της πραγματικότητας» βοηθά να πιστέψουμε ότι κάποια απειλή ή ένα ψυχικό πρόβλημα απλούστατα… δεν υπάρχει! Πρόκειται, όπως το θέλει ο λαός μας, για στρουθοκαμηλισμό, όπου το εξωτικό πουλί αντιμετωπίζοντας έναν εμφανή κίνδυνο βυθίζει το κεφαλι του στην άμμο και πιστεύει ότι αυτός ο κίνδυνος δεν υπάρχει πιά αφού δεν είναι… ορατός!.

Ο «σχηματισμός αντίδρασης» βοηθάει το άτομο το άτομο να αποσοβήσει τον ψυχοσυναισθηματικό κίνδυνο που του προξενεί κάποιο ισχυρό υποσυνείδητο πρόβλημα δραστηριοποιόντας το στην ακριβώς αντίθετη κατεύθυνση συμπεριφοράς. Εδώ χρειάζεται να ειπωθεί ότι ο μηχανισμός διακρίνει εκείνα τα άτομα που δείχνουν «υπέρμετρο ζήλο» ή ακόμη γίνονται «φανατικοί» ενάντια σε μιά κατάσταση την οποία, στο υποσυνείδητό τους θα ήθελαν να έχουν αλλά τους σταματούν οι ψυχολογικές τους αναστολές (π.χ. υπάρχουν άτομα που κάνουν φανατικό πόλεμο κατά των πορνό ενώ, υποσυνείδητα τα εγκρίνουν και ίσως τα απολαμβάνουν στα…. κρυφά.]

Η αποζημίωση ή και «αντιστάθμιση ή αντιρρόπηση» στοχεύει στο να εξαλείψει από το συνειδητό του ατόμου τις καταλυτικές και διαλυτικές επιπτώσεις κάποιου συγκεκριμένου μειονεκτήματός μας καθώς το ωθεί με ορμή και ζήλο στην ανάπτυξη ακριβώς αντίθετων δραστηριοτήτων. Ετσι, π.χ το άτομο με εμφανή την έλλειψη αθλητικών, μυοσκελετικών ικανοτήτων, ωθείται συχνά να γίνει αθλητικογράφος ή διανοούμενος. Βέβαια αυτό δεν ισχύει για όλα τα άτομα που είναι διανοούμενοι ή αθλητικογράφοι αλλά εμηνεύει πράγματα που φαίνονται σε μιά πρώτη επιπόλαια ματιά. ανεξήγητα.

Υπάρχουν συνάνθρωποί μας που εθίζονται, για πολλούς και διάφορους λόγους, στην υπερβολική χρήση μερικών μόνο συγκεκριμένων μηχανισμών μείωσης του άγχους και στρες της καθημερινής μας ζωής με αποτέλεσμα σε κάποια δεδομένη στιγμή να υφίστανται μιά ψυχοσυναισθηματική υπερκόπωση καθώς μεταφορικά «καίνε τις αντιστάσεις τους…»

Πάνω στο θέμα αυτό ίσως θα πρέπει να επανέλθω με άλλο άρθρο στα αγαπημένα και φιλόξενα blogs…

πηγή: http://koukfamily.blogspot.com/2012/03/blog-post_1653.html

ελλάς – μία απλή ιστορία


Ελλάς – Μιά απλή ιστορία.

ΠΟΛΥ ΑΠΛΑ ΟΛΗ Η ΙΣΤΟΡΙΑ…Το 1998 ο Κώστας Σημίτης μαζί με το οικονομικό επιτελείο του και την Goldman Sachs ξεκίνησε τη δημιουργία παραγώγων του Ελληνικού χρέους. Δεν μπορεί κανείς να γνωρίζει την ακριβή μεθοδολογία διότι δυστυχώς τα παράγωγα αυτά σε αντίθεση με τις μετοχές και τα ομόλογα δεν εμπορεύονται σε χρηματιστήριο και δεν γνωρίζει ΚΑΝΕΙΣ σε ποιόν και σε ποια ποσότητα πωλήθηκαν.

Συνεπώς τα έγγραφα που αποδεικνύουν αυτές τις συναλλαγές και τα στοιχεία τους είναι κλειδωμένα σε άγνωστα γραφεία ανά τον κόσμο. Πριν λίγες μέρες ανακοίνωσαν οι ειδήσεις πώς το κανάλι «Bloomberg» ζήτησε απο το Κλόντ Τρισε τον Διοικητή της Ευρωπαικής Κεντρικής Τράπεζας 2 έγγραφα που αποδεικνύουν τις συναλλαγές και αυτός αρνήθηκε να τα δώσει αποκαλούμενος πρόκληση αστάθειας στην Ευρωζώνη.

Θα πει τώρα κάποιος : «πως επιτρέπεται κάτι τέτοιο να είναι κρυφό;» Συμφωνώ μαζί σας! σίγουρα θα έπρεπε να μην είναι κρυφό και να κηρυχτεί παράνομο κάτι τέτοιο αλλά ΚΑΝΕΝΑ κράτος δεν το έχει καταστήσει ακόμα παράνομο και οι συναλλαγές ΔΕΝ καταγράφονται.
Τώρα για να εξηγήσουμε λίγο τη λογική πίσω απο αυτά τα «οικονομικά εργαλεία» και πως έκρυβαν το χρέος. Οι πιο έμπειροι και γνώστες συγχωρήστε με που το απλοποιώ τόσο αλλά για να καταλάβει κάποιος που δεν ασχολείται με αυτά χρειάζονται απλά παραδείγματα.

Φανταστείτε τον Γιάννη (Ελλάς) να χρωστάει στο Νίκο (Έλλειμα) 100 ευρώ. Έρχεται ο Μπάμπης (Goldman Sachs) και λέει: «Γιάννη θα πάρω τα 100 ευρώ που χρωστάς και θα τα κάνω οικονομικό τίτλο (παράγωγα)».

– Δηλαδή Μπάμπη τι κερδίζω με αυτό?
– Μόλις φτιάξω τον τίτλο θα τον πουλήσω στον Γιώργο ένα φίλο μου (επενδυτές)και θα εισπράξεις εσύ 100 ευρώ και θα μου δώσεις μόλις 22 ευρώ για τον κόπο μου (κόμιστρο).
– Μα μισό λεπτάκι ρε Μπάμπη εγώ που χρωστάω στο Νίκο 100 ευρώ θα καταλήξω με 100 ευρώ στην τσέπη μου ενώ χρωστάω?
– Ναι ρε φίλε! καλό δεν ακούγεται?
– Ωραία τότε κάντο!

Οπότε στο τέλος της ημέρας ο Γιάννης είναι με 100 ευρώ στην τσέπη τα οποία δίνει στον Νίκο και τον ξεπληρώνει (απόκρυψη ελλείμματος). Ο Μπάμπης έβγαλε 22 ευρώ για τον κόπο του και ο Γιώργος (ένας επενδυτής π.χ. Γερμανικό κράτος) έχει εμπορεύσιμο τίτλο αξίας 100 ευρώ (χρωστούμενα απο τον Γιάννη (Ελλάς) αλλά για το μέλλον). Ο Γιάννης με άλλα λόγια «φαίνεται» οτι ΤΩΡΑ δεν χρωστάει τίποτα πλέον.

Έτσι το Ελληνικό κράτος με αυτό το παράδειγμα άρχισε να λειτουργεί. Έκρυβε δλδ ελλείματα μεταθέτοντας τα στο μέλλον. Έβγαζε την Ελλάδα ότι δεν χρωστάει ενώ χρώσταγε της κεφαλής της…Το αντίθετο γίνεται με τα Εθνικά Ομόλογα που αυτα ΕΙΝΑΙ ΦΑΝΕΡΑ ΔΑΝΕΙΑ ΚΑΙ ΟΧΙ ΚΡΥΦΑ και εκεί το έλλειμα καταγράφετε στα στατιστικά του κράτους ως έλλειμμα άμεσα!!!!

Έτσι λοιπόν το σωτήριον έτος του Κυρίου 1998 μ.Χ αυτός ο μέγας πατριώτης με το όνομα ΚΩΣΤΑΣ ΣΗΜΙΤΗΣ έφερε στην Ελλάδα τον εφιάλτη… τον δούρειο ίππο της καταστροφής μας ονόματι Παράγωγα της μεγίστης και ελεούσας Goldman Sachs.

Τελείωσε εδώ όμως νομίζετε?
χαχαχ γελαστήκατε! Το χρονικό του εγκλήματος ΤΩΡΑ ξεκινάει. Γιατί όταν κάνεις συμφωνία με το διάολο έρχετε και η ώρα να πληρώσεις με τη ψυχή σου! Ερχόμαστε στα πιο τωρινά…

Την ίδια ώρα που η Goldman Sachs ολοκλήρωνε το εγκληματικό έργο του Σημίτη, πίσω απο την πλάτη του Ελληνικού λάου και του μέγα πρωθυπουργού (ή το ήξερε και αυτό?) έφτιαχνε ένα άλλο οικονομικό εργαλείο (ή να το πώ ‘όπλο’) που το είχε στο συρτάρι για το μέλλον: Το λεγόμενο CDS αλλιώς Credit Default Swap. Τι ειναι τούτο θα πείτε!Το CDS είναι και αυτό ένα παράγωγο το οποίο είναι κάτι σαν ένα «στοίχημα» το οποίο «προστατεύει» έναντι χρεωκοπίας δλδ π.χ. αμα η Ελλάδα πτωχεύσει κερδίζει ο κάτοχος του τίτλου το στοίχημα! Αρχίζετε και μπαίνετε στο νόημα? (Δανείζω, χρεωκοπεί, κερδίζω) Παμε ξανα στο παράδειγμα με τον Γιαννη ή αλλιώς Ελλάδα!

Ο Γιάννης μόλις κατάλαβε σα μπαγαμπόντης που είναι ότι με τα χρωστούμενα μπορείς να βγάλεις και λεφτά αποπάνω συνέχεια δανειζότανε και απο άλλους απο 100 ευρώ έκαστος και έκανε καλή ζωή (κοίτα ανάπτυξη πριν τους Ολυμπιακούς)!Απλά εύρισκε τον Μπάμπη ο οποίος έφτιαχνε ένα παράγωγο και το πούλαγε σε ένα τρίτο κακομοίρη (την Μαρία τον Σταύρο) και βγάζαν και οι δύο λεφτά με το παράδειγμα του Νίκου-Γιώργου και έτσι αποπλήρωνε άμεσα τα χρωστούμενα (έκρυβε ελλείμματα). Ο Μπάμπης σα διάολος που ήταν και δέκα φορές πιο πονηρός ήταν ανικανοποίητος με τα 22 ευρώ που έβγαζε στο κάθε δανεισμό και σκέπτηκε και κάτι άλλο: «θα φτιάξω ένα οικονομικό τίτλο (ένα στοίχημα – το CDS) που εάν ο Γιάννης δεν καταφέρει να επιστρέψει τα χρωστούμενα λεφτά στο Γιώργο, στη Μαρία και στο Σταύρο θα πληρώνει στο κάτοχο του τίτλου 100 ευρώ! Προσέξτε!: 100 ευρώ στο Μπάμπη! Πώς γίνεται αυτό?? Δείτε!

Ο κόσμος βλέποντας τον Γιάννη εύρωστο και πλούσιο χωρίς χρωστούμενα (αλλά χωρίς να ξέρει πως τα κατάφερνε κιόλας) έλεγε: ο Γιάννης είναι οικονομικά σταθερός τύπος! Ο Μπάμπης έριχνε αριστερά-δεξιά μια ματιά και πρόσεξε τον Αντρέα ότι είχε μεγάλη εκτίμηση του Γιάννη και τον πλησιάζει:

– Αντρέα τι κάνεις?
– Καλά!
– Ο Γιάννης την έχει βρεί τη καλή εε?
– Ναι ο κατεργάρης κάποια άκρη έχει και ζεί πολύ καλά! Καμιά δουλειά θα είναι με εμπόριο με τις ελιές που ασχολείται!
– Ρε συ Αντρέα θές να σου πώ για μια επένδυση που βρήκα (ταχατες τώρα)? Είναι σίγουρα λεφτά και λέγεται CDS!
– Για πές..
– Να έχω εδώ αυτό τον τίτλο και στον πουλάω (του Μπάμπη είναι ο τίτλος αλλα ο Αντρέας δεν το γνωρίζει) και λέει ο τίτλος οτι αμα ο Γιάννης σε 2 βδομάδες εξακολουθεί να είναι πλούσιος κερδίζεις 100 ευρώ! Αμα δεν ειναι τα χάνεις όμως…. οκ?
– Τέλειο ακούγεται το αγοράζω!

Ο Αντρέας (επενδυτής) πίστεψε οτι είναι καλό χαρτί μιάς και ο Γιάννης δεν φαινόνταν να γίνεται φτωχός σύντομα! Και τον αγόρασε τον τίτλο. Έβαλε 100 ευρώ (τα έδωσε στο Μπαμπη) και περίμενε σε 2 βδομάδες να βγάλει άλλα 100 εφόσόν δεν υπήρχε περίπτωση ο Γιάννης να χρεοκοπήσει τόσο σύντομα (το 4% έλλειμα επι Καραμανλή)! Ο Μπάμπης όμως που ήξερε οτι ο Γιάννης ζούσε με δανεικά (που ο Μπάμπης βοήθησε να δημιουργήσει) και λίαν συντόμως θα τα έβρισκε σκούρα έτριβε τα χέρια του! Την ίδια δουλειά με τον Αντρέα την έκανε ο Μπάμπης με άλλους 5 ανήξερους… στο μεταξύ!

Έτσι μετά απο λίγο καιρό καλοπέρασης ο Γιάννης βλέπει στην πόρτα του τον Γιώργο την Μαρία και τον Σταύρο!

– Ρε μάγκες τι ζητάτε πρωινιάτικα?
– Ρε συ Γιάννη θυμάσε τον τίτλο του Μπάμπη? Ήρθε η ώρα της αποπληρωμής!
– Ρε παλικάρια με το συμπάθιο δηλαδή αλλά είμαι ταπί! Δεν μπορεί να περιμένει???
– Πλάκα μας κάνεις ρε Γιάννη? Φέρτα τα φράγκα αλλιώς θα σε καθαρίσουμε έχουμε υποχρεώσεις και εμείς (π.χ. Γερμανία, Γαλλία και επενδυτές)!
– Ρε παίδες δώστε μου καμμιά 2-3 μέρες να δώ τι μπορώ να κάνω!
– Καλά! Αλλά κανόνισε να έχεις τα λεφτά σύντομα!
Ο Γιάννης τρελάθηκε! Στιφογυρνώντας γύρω απο δωμάτιο κοντοστέκεται και αρπάζει το τηλέφωνο! «Κατι πρέπει να κάνω θα γίνω ρόμπα!» (εσπευσμένη φυγή Καραμανλή)
Σηκώνει κάποιος απο την άλλη γραμμή:
– Ναι….
– ΕΛΑ ΡΕ ΜΠΑΜΠΗ ΣΩΣΕ ΜΕ! (Γιώργος Παπανδρέου)
– Τι έγινε ρε παλουκάρι?
– Να ρε φίλε ήρθαν ο Γιώργος ο Σταύρος και η Μαρία και μου ζητάνε τα φράγκα απο τα χρωστούμενα! Τι μπορείς να κάνεις να με βοηθήσες ρε φιλαράκι!??? Αμα μαθευτεί θα ρεζιλευτώ!
– Θα κάνω ότι μπορώ ρε φίλε!
Και με ένα διαβολικό βλέμμα ο Μπάμπης (Goldman Sachs) κλείνει το τηλέφωνο ψελλίζοντας… «τι μαλάκας…χα»

Ο Μπάμπης έτριβε τα χέρια του… Οχι μόνο δεν είχε σκοπό να βοηθήσει τον Γιάννη αλλά μόλις τον πληροφόρησε ο ίδιος ο Γιάννης το αναμενόμενο: την καλύτερη βρώμα για να σπείρει στην γειτονιά! «»Ο Γιάννης είναι ταπί!»» Ο Μπάμπης είχε κάθε όφελος απο την κατάσταση του Γιάννη γιατί μόλις μαθευτεί οτι στη πραγματικότητα είναι μπατίρης θα κερδίσει και το CDS στοίχημα απο τον Αντρέα και τους άλλους 5! Τα 600 ευρώπουλα ζεστά ζεστά κοντοζυγώνουν!

Στο μεταξύ ο Μπάμπης σα διάλου κάλτσα που ήταν για μην χάσει το στοίχημα με τον Αντρέα και τους άλλους 5 σκέπτηκε και το εξής ενδεχόμενο: για μην γίνει καμμιά στραβή και βρεί απο αλλού λεφτά ο Γιάννης φρόντισε γρήγορα-γρήγορα να πιάσει όλες τις κουτσομπόλες της γειτονιάς (κοίτα ΜΜΕ π.χ. CNN) και είπε στη κυρά Μελπώμένη, στη κυρά Φρόσω και στη Θειά την Ευλαμπία τα φρέσκα νέα!!!!

Όχι γιατί βιαζόταν από απλή κακία… ΟΧΙ… γιατί φοβόνταν μην προλάβει και πάει και πάρει κανένα δάνειο ο Γιάννης από κανέναν άλλο!!! Σου λέει ο Μπάμπης: «άμα σπείρω γρήγορα τη βρώμα και τη συντηρώ συστηματικά τότε ΚΑΝΕΙΣ καλόψυχος δεν θα δώσει δάνειο στο Γιάννη για να δώσει τα λεφτά στους Γιώργο, Μαρία και Σταύρο και έτσι δεν θα βγει καθαρός (θα φανεί ότι πτώχευσε) και τα 600 ευρώπουλα από τους Αντρέα και τους άλλους 5 είναι δικά μου!»

Οπότε ο Μπάμπης έσπειρε τη βρώμα προμελετημένα και γρήγορα για να σπιλώσει το όνομα του Γιάννη και να κλείσει η κάνουλα (τράπεζες και διεθνείς αγορές)….

Ο Γιάννης έγινε ο περίγελος του χωριού (Ευρώπη) και ο Μπάμπης (Goldman Sachs) κατά 666 ευρώ πλουσιότερος! Ο Γιάννης τώρα πια δύστυχος και κακομοίρης τριγύρναγε τα γειτονικά χωριά μπας και του δώσει κανείς κανένα φράγκο για να αποπληρώσει τα χρωστούμενα και πετάξει από πάνω του τη ρετσινιά και το βασικότερο… για να ζήσει!

Αλλά με το κακό όνομα που απέκτησε κανείς δεν του έδινε λεφτά (Διεθνείς αγορές)… Κατάλαβε την σατανική πλεκτάνη του Μπάμπη ΠΟΛΥ αργά… Και ντρεπόνταν να το αποκαλύψει στο κόσμο με το φόβο ότι θα τον πουν μαλάκα και κορόιδο…

Έτσι ο Γιάννης κατέληξε στους τοκογλύφους (ΔΝΤ)…Που το «παραδάκι» το έδιναν πανάκριβα και με ατιμωτικά ανταλλάγματα αλλά πάντα με σαρδόνιο χαμόγελο…

– Έχεις κανένα χωραφάκι να μας δώσεις?
– Έχω κάτι Ελιές 5 στρέμματα… (πετρέλαιο Αιγαίο)
– και σα την Ελλαδίτσα μας ακόμα ο Γιάννης τριγυρνά μπαίνοντας μέρα με την μέρα πιο βαθιά στις λάσπες του χρηματοπιστωτικού βούρκου αγωνιζόμενος πλέον μόνο για ένα πράγμα… την επιβίωση.

Καληνύχτα Ελλάς

πηγή: http://koukfamily.blogspot.com/

σπρώχνουν τον κόσμο να πάρει τα λεφτά του από τις τράπεζες;


undefinedΟ ασκός του Αιόλου που ανοίγει με την κατάσχεση τραπεζικών λογαριασμών δεν είναι μια απλή υπόθεση. Και μπορεί για ένα χρέος περίπου 6.500 ευρώ να κατάσχεσαν από ένα κακόμοιρο 20 ευρώ από το λογαριασμό, υπάρχουν ορισμένες αλήθειες που θα πρέπει να ειπωθούν διότι εδώ έχουμε να κάνουμε με πολύ σοβαρά πράγματα.

Σκεφτείτε μόνο το εξής. Αυτός που χρωστούσε 6.500 ευρώ και που είχε μόλις 20 ευρώ στο λογαριασμό του, σίγουρα δεν είναι ούτε μεγαλο-οφειλέτης, ούτε ζάμπλουτος. Εκτός κι αν έχει μυστικά που εμείς δεν τα γνωρίζουμε.

Όλα αυτά τα λαμόγια που χρωστάνε εκατομμύρια γιατί συνεχίζουν να κυκλοφορούν ελεύθεροι και ωραίοι;

Έχουν συλληφθεί για τα μάτια του κόσμου, καμιά 200αριά άνθρωποι που χρωστούν εκατοντάδες εκατομμύρια. Εισέπραξε το κράτος κανένα ευρώ; Πήγε κανένας φυλακή; Έγινε καμιά κατάσχεση λογαριασμού ή σπιτιού ή οτιδήποτε άλλου περιουσιακού στοιχείου;

Εδώ ο Πέτρος Κωστόπουλος που χρωστάει της Μιχαλούς κατάφερε να πουλήσει το σπίτι του στη Φιλοθέη αντί 7 εκατ. ευρώ παρά το γεγονός ότι είχε γίνει αίτηση για συντηρητική κατάσχεση της περιουσίας του. Μήπως από τα 7 αυτά εκατ. να πληρώσει τους κακόμοιρους του εργαζόμενους που του δούλευαν τζάμπα τόσο καιρό;

Κάποιος άθλιος τυπολάτρης, κάποιος ανόητος γραφειοκράτης σε κάποια εφορία, αποφάσισε να τηρήσει το νόμο που έφτιαξε η προηγούμενη κυβέρνηση και επικαλείται ο κ. Οικονόμου. Αφού, λοιπόν ο νόμος του το επέτρεπε, πήρε το 20άρικο από τον οφειλέτη. Από όλους αυτούς που χρωστούν εκατομμύρια τολμά να πάρει τίποτε;

Όμως, η κατάσχεση λογαριασμών δημιουργεί και άλλους κινδύνους. Για παράδειγμα, αν όλοι όσοι οφείλουν στην εφορία λεφτά (και είναι οι περισσότεροι Έλληνες) πάνε και αποσύρουν τις καταθέσεις τους από τις τράπεζες και τα βάλουν στο σεντούκι, τι θα γίνει το τραπεζικό σύστημα;

Επίσης, αν κάθε μικρο-οφειλέτης θέλει να κάνει διακανονισμό, να βρει μια λύση τέλος πάντων, θα πρέπει να ζει με το φόβο της εφορίας;

Και τι στο καλό μένει για τη συνέχεια; Να μας κατάσχουν τους μισθούς; Να μας πάρουν τα σπίτια ή να μπουκάρουν και να αφαιρέσουν τα έπιπλα;

Πόση ξεφτίλα επιτέλους σ’ αυτή τη χώρα;

 

πηγή: http://koukfamily.blogspot.com/2012/03/blog-post_4155.html

margin call


Ένα Θρίλερ που περιστρέφεται γύρω από το ανθρώπους-κλειδιά σε μια τράπεζα επενδύσεων για ένα 24ωρο κατά τα πρώτα στάδια της οικονομικής κρίσης

φαίνεται ξεκάθαρα όλη αυτή η ψυχολογική πίεση που δέχονται οι άνθρωποι προσπαθώντας να το σώσουν το τομάρι τους σε διάφορες ηλικίες και σε διαφορετική φάση καριέρας.
το απίθανο είναι ότι κανείς από τους μεγάλους της εταιρίας δεν καταλαβαίνει ακριβώς τις οικονομικές αναλύσεις των νεώτερων σπουδαγμένων ατόμων.