Το τέλος της καγκουριάς και άλλα παραμύθια – Ειδήσεις στο Μπλέντερ 27/02-02/02-2012


undefinedΝαι ρε. Κι άλλο μουσείο. Και πολλά να γίνουν ακόμη. Μπορούμε να γεμίσουμε μουσεία κι ας είναι η τσέπη μας άδεια; Μπορούμε να γεμίσουμε ενεργούς χώρους πολιτισμού (γιατί ένα μουσείο που θα το φάει η μούχλα, είναι πεταμένα λεφτά) κι ας είναι η κοιλιά μας άδεια; Το λέω και το εννοώ. Γιατί τι μας έμεινε από τη γεμάτη τσέπη; Ήθρε η κρίση και ξεφούσκωσε το παραμύθι. Και η επίσκεψή μας σε αυτούς τους χώρους να είναι υποχρεωτική. Και επιδοτούμενη, αν χρειαστεί. Γιατί είναι μια καλή ευκαιρία να γίνουμε καλύτεροι. Να γίνουμε καινούργιοι και να απαλλαγούμε από όσα μας αλλοτρίωσαν και μας έφτασαν εδώ που φτάσαμε.

Και για να ξέρουμε σε τι οφείλεται το παραλήρημα, αναφέρομαι στη συζήτηση για τη δημιουργία πλωτού μεσογειακού μουσείου και κυρίως στην απόφαση να γίνει μουσείο ενάλιων αρχαιοτήτων στον Πειραιά τη μετατροπή της Ηετιώνιας Ακτής σε Πολιτιστική Ακτή Πειραιά και μια έκταση 180 στρεμμάτων να γίνει ενιαίο πολιτιστικό πάρκο Μουσείων, περιπάτου, αναψυχής και θεματικών εκδηλώσεων. Η μεταμόρφωση της παρακμής στο χώρο, θα φέρει και τη μεταμόρφωση της παρακμής των ανθρώπων που ζουν σ’ αυτόν. Λίγο από δω, λίγο από κει, πού θα πάει, σε καμιά διακοσαριά χρόνια, ο Έλληνας θα απαλλαγεί από την καγκουριά του. Είχαμε πολιτισμό και σ’ αυτόν να επιστρέψουμε. Όχι ως νοσταλγοί του ενδόξου παρελθόντος και άλλες τέτοιες γελοιότητες. Αλλά ως κάποιοι που θα δημιουργήσουν ένα καλύτερο μέλλον.

Στο ίδιο κλίμα και η υπογραφή του σχεδίου Προεδρικού Διατάγματος για τον καθορισμό της οδού Ευριπίδου ως «χώρου παραδοσιακού εμπορίου». Αλλά να μη μείνουμε στις υπογραφές. Να περάσουμε στην ουσία και στην ουσιαστική προστασία της περιοχής. Γιατί και εδώ έχουμε να κάνουμε με ένα μέρος του πολιτισμού μας. Και η βόλτα στην Ευριπίδου είναι εμπειρία που αξίζει να γίνει και καθημερινότητα.

Κι όταν θα φτάσουμε στο σημείο να σεβόμαστε τον πολιτισμό μας, ίσως θ’ αρχίσουμε να σεβόμαστε και το περιβάλλον μας. Ίσως θα γίνουμε λιγότερο βάρβαροι. Ίσως θα πάψουμε να δηλητηριάζουμε αρπακτικά πουλιά, ίσως θα πάψουμε να σκοτώνουμε άγρια άλογα στα βουνά της Ροδόπης. Κι ίσως θα επιλέγουμε με διαφορετικά κριτήρια ποιοι θα μας κυβερνήσουν. Θα αλλάξουμε εμείς και θα αλλάξει κι ο κόσμος μας.

πηγή: http://www.travelvoice.gr/to-telos-tis-kagkourias-kai-alla-paramithia/

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s